«ΑΡΙΩΝΑΣ» Ένας θρυλικός ποιητής - κιθαρωδός της αρχαίας Ελλάδας, που καταγόταν από τη Λέσβο. Φέρεται ότι έζησε στην αυλή του Περίανδρου, τυράννου της Κορίνθου. Θεωρείται επινοητής του διθυράμβου. Σήμερα «ΑΡΙΩΝ» ονομάζεται ο ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ EΞΩPAΪΣTIKOΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ στο Χωριό «Σταυρός», στη Κέρκυρα.

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

13η του Σεπτεμβρίου. Tα καλύτερα πανηγύρια... είναι πάντα αυτά που θα έρθουν!



13η του Σεπτεμβρίου.
Παραμονή της γιορτής του χωριού μας (...του Tίμιου Σταυρού)
Φθινόπωρο με τα όλα του. Τα πανηγύρια φθίνουν, όπως όλα, εμπρός στον ερχομό του Xειμώνα. Οι τελευταίοι ξενιτεμένοι Σταυριώτες, που είχαν επιστρέψει για λίγο στο χωριό μας... μετά τον 15 Aύγουστο έφυγαν. «Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», που λένε. Λίγοι οι πανηγυριστές... Μια τεράστια μελαγχολία καλύπτει τα πάντα. Πανηγύρια από του χρόνο και πάλι. Όμως, μην απογοητεύεστε, μη το βάζετε κάτω.
Τα καλύτερα πανηγύρια... είναι πάντα αυτά που θα έρθουν!
Χρόνια πολλά, Σταυριώτες!





Τρίτη 17 Αυγούστου 2010

Tα «πανηγύρια» ΤΕΛΟΣ, στο χωριό του Σταυρού.

Oλοκληρώθηκαν οι εορτασμοί και τα «πανηγύρια» στο χωριό του Σταυρού.



Φωτογραφίες «χωρίς λόγια» από την γιορτή του Παντοκράτορα του Δήμου... στο βουνό του Σταυρού και από το πανηγύρι της Παναγίας στο Αγνάντι. Επιτάφιος της Παναγιάς, «ορφανές» μακαρονάδες και χορός στην εκκλησιά του χωριού... ΤΕΛΟΣ και για αυτή τη χρονιά.








Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

Οι «Τροβαδούροι της Κέρκυρας»... στο Σταυρό



.................................................................
Το Σάββατο 24 Ιουλίου οι «Τροβαδούροι της Κέρκυρας» ήρθαν στο Σταυρό και μας χάρισαν, με τη μουσική και τα τραγούδια τους, ανεπανάληπτες στιγμές δροσιάς και κεφιού. Άλλοτε τρυφεροί και μελωδικοί... και άλλοτε κεφάτοι και χιουμορίστες... διάβηκαν τις ρούγες του χωριού ξεσηκώνοντας, ευχάριστα, με τις χαρακτηριστικές «φωνές» τους... τον κόσμο.
Η όλη εκδήλωση ήταν προσφορά της Πολιτιστικής Επιτροπής του Δήμου Αχιλλείων.
.................................................................


.................................................................
Με ευκαιρία αυτή την επικοινωνία μας σας θυμίζουμε την εορτή Του Παντοκράτορα! Και έχουμε δύο στο χωριό μας! Τον Παντοκράτορα στο λόφο δίπλα από την Παναγιά... και Τον Παντοκράτορα στο Βουνό του Σταυρού.
Σας περιμένουμε και στους δύο!!!

Όσο για το Πανηγύρι της Παναγιάς... μαθαίνουμε ότι και αυτό προετοιμάζετε πυρετωδώς!

Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

Στις 2 Ιουλίου «γιόρτασε» η Παναγιά η Βλαχέρενα στα Κορνάτα



........................................................................................

Στις 2 Ιουλίου γιόρτασε η Παναγιά η Βλαχέρενα στα Κορνάτα, στο Χωριό Σταυρός. Ο εορτασμός αυτή τη χρονιά, ήταν χαμηλών τόνων, μια και λίγες μέρες πριν, εμείς οι Σταυριώτες, αποχαιρετίσαμε μια πραγματική αρχόντισσα απο τα Κομιανάτα... την κ. Ευτέρπη Κομιανού (του Τσικάου)... που απεβίωσε τέλειος ξαφνικά!

Λίγα λόγια για την «Παναγιά την Βλαχέρενα»

Παναγιά, η Βλαχέρενα.
Μία μικρή αλλά γραφική εκκλησία, στα όμορφα Κορνάτα, που ξυπνά μέσα μας, αναμνήσεις μιας ξεχασμένης από καιρό, «Βυζαντινής Λατρείας»!


Το όνομα «Βλαχέρενα» κατάγετε από την Κωνσταντινούπολη όπου εκεί υπήρχε μεγάλο ονομαστό μοναστήρι. Ο τύπος της εικόνας αυτής φέρνει το προσωνύμιο «Παναγιά Βλαχέρενα» γιατί αντιγράφει παλιότερο πρότυπο εικόνας, που υπήρχε στην εκεί Μονή.
Αυτή η λατρεία «...της Βλαχέρενας» είναι αρκετά διαδομένη στην Κέρκυρα. Iδιαιτέρως στα Κορνάτα... φαίνεται να είναι Βυζαντινό κατάλοιπο λατρείας... που συνηγορεί για την «στενή σχέση που φέρετε να έχουν αυτά τα χωριά με τους Βυζαντινούς στρατιώτες του Kομνηνού(!).
Το 1753 - 54, ο Πρωτόπαπας Σπυρίδωνας Βούλγαρης, περιόδεψε στην περιοχή και καταγράφηκε...
Ο Ιστορικός κ. Χαρίλαο Κόλλα, μετά από μελέτη και έρευνα στο «Ιστορικό αρχείο Κέρκυρας» βρήκε αναφορά της σε συμβολαιογραφικές πράξεις με χρονολογία 24/9/1589!!!
Ας σημειωθεί ότι οι χρονολογίες που αναφέρονται (από το Νοτάριο Τοξιότη Εμμανουήλ), δεν είναι κτητορικές, αλλά... τότε που συντάχτηκαν οι συμβολαιογραφικές πράξεις.

Αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε... και η «Βυζαντινή Eκκλησία της Βλαχέρενας» προφανώς να έχει δεχτεί πολλές αλλαγές και παρεμβάσεις για τη συντήρηση της... δεν παύει όμως, να στεγάζει, μέχρι σήμερα, την ίδια παλιά λατρεία της «Βυζαντινής Παναγιάς των Βλαχερνών»!



........................................................................................

Η εκκλησία «Παναγιά η Βλαχέρενα» σήμερα ανήκει σε μία από τις παλιές ιστορικές οικογένειες του χωριού Σταυρός... την οικογένεια Γιωτάκη, που κατάγετε από ένα φημισμένο οπλαρχηγό... «καπετάν Γιώτη»! Όταν ένας κλάδος αυτής της οικογένειας κατήλθε στα Κορνάτα φαίνεται πως «υιοθέτησε» την παλιά «Βυζαντινή Παναγιά της Βλαχέρενας» (!) όπου και μέχρι τις μέρες μας την επιτροπεύουν.

Περισσότερε παλαιότερες αναρτήσεις θα βρείτε στις παρά κάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις...
http://arion-stavros.blogspot.com/2007/11/blog-post_1626.html
http://arion-stavros.blogspot.com/2009/07/blog-post.html
http://arion-stavros.blogspot.com/2008/07/blog-post.html

Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

Eνα γλέντι στο Σταυρό... πριν απο 114 χρόνια!



Απόσπασμα από ταξιδιωτικές σημειώσεις του Γάλλου περιηγητή Charles Rabot, που επισκέφτηκε την Κέρκυρα τον Δεκέμβριο - Iανουάριο του 1896. Από το θαυμάσιο βιβλίο του Κώστα Τσουμάνη «η Κέρκυρα μέσα από τα μάτια των περιηγητών», εκδόσεις «Έψιλον». Σας παραθέτω το απόσπασμα πρόταση - πρόταση για να το μελετήσετε καλλίτερα...

Tελευταίος σταθμός του Charles Rabot ήταν ο Σταυρός.
Οι κάτοικοι τους υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά, τους περιποιήθηκα (προφανώς είχε ακολουθία) προσφέροντας τους τοπικά ποτά και τους ξενάγησαν στα ομορφότερα μέρη της περιοχής.
Έπειτα τους οδήγησαν σε έναν ελαιώνα (?) όπου όλοι οι κάτοικοι του χωριού είχαν μαζευτεί για χορό.
Οι άντρες ενεργούσαν και έκαναν χειρονομίες μιμούμενοι τους πιθήκους (προφανώς επικρατούσε πλήρης ευθυμία).
Οι γυναίκες, αντίθετα, έμεναν απαθείς και σοβαρές, απορροφημένες από το ρόλο τους.
Φορούσαν, όλες τα καλά τους, κίτρινα ή πράσινα φορέματα, δαντελένια μαντήλια, χρυσά κολιέ και τεράστια ασημένια σκουλαρίκια.
Είχαν τα μαλιά τους σε πλεξούδες, μια μαύρη και μια ξανθιά (?) εναλλάξ, σαν σε μωσαϊκό με τρίχες.
Όσες περισσότερες ήταν οι πλεξίδες, τόσο πιο παλιά και σεβάσμια ήταν η οικογένεια της κοπέλας (?).
Σύντομα ξεκίνησε ο χορός που αποτελείτε από ένα χαρούμενο βήμα.
Οι γυναίκες κρατούσαν μεταξύ τους μαντήλια και προχωρούσαν μπροστά, τρείς - τρείς με μικρά βήματα.
Στη συνέχεια οπισθοχωρούσαν με την ίδια κίνηση, για να πάνε μετά ξανά μπροστά επαναλαμβάνοντας τα ίδια βήματα.

Τέλος αποσπάσματος

Aλήθεια πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε?
(2010 - 1896 = 114 χρόνια!)
Όλα αυτά συνέβησαν 4-5 γενιές πίσω από εμάς.
(η κάθε γενιά υπολογίζετε 30 χρόνια, λόγο το χρονικών επικαλύψεων από τη μια γενιά στην άλλη)
Ο προ - προ - πάππους μας και η προ - προ γιαγιά μας προφανώς πήραν μέρος σε αυτό το γλέντι!



Φωτογραφία από παλιό γλέντι στο Σταυρό. (1950?) Ο χορός έχει στηθεί κατά άλλους στο πηγάδι του Βλάχου... και κατά άλλους εκεί που κτίστηκε αργότερα το λεγόμενο «σπίτι του Εφέτη», στο «Αγνάντι».



Φωτογραφία από παλιό γλέντι στο Σταυρό. (1955?) Διακρίνετε ο νεαρός τότε «Τσιταρής» να παίζει καθισμένος ακορντεόν. Μία από τις κοπέλες που χορεύουν (αριστερά) είναι η Μαρία Κομιανού (του Στάθη του «Μπουγιάτα», μετέπειτα Μαυροπούλου) Ο χορός έχει στηθεί κατά άλλους στην «Πηγαδούλα» στα Κομιανάτα... και κατά άλλους μπροστά στην «ελιά της Παναγιάς», που κόπηκε πρόσφατα.